De familie Dedeckere

Met deze eerste ‘Uit de oude doos van…’ vallen we meteen met de deur in huis. En dat mag dan ook wel erg letterlijk genomen worden Robert Dedeckere uit Gistel heeft er een carrière van meer dan veertig jaar opzitten met meer dan duizend gesloopte gebouwen op zijn naam.

Advertising

In 1960 stortte Robert zich samen met zijn schoonbroer op een eigen transportbedrijf, zo ontstond vervoer Vandewyngaerde- Dedeckere. Men ging aan de slag met een BMC-vrachtwagen voorzien van een kipopbouw. Tot het takenpakket behoorde ook het ophalen van het huisvuil voor de gemeente Stene, wat men via een binnengehaalde aanbesteding had bekomen.

De Italiaanse Rossi-wiellader tijdens het scheppen van zand in 1965.

Op eigen benen

Maar het kriebelde te hard bij Robert om volledig op eigen benen te gaan staan en daarop werd beslist om in 1962 met behulp van zijn vader een eigen Steyr-vrachtwagen aan te kopen, waarmee hij aan de slag ging in Moere. Hiermee had hij vrij snel enkele mooie werken vast, zoals vanaf 1965 het transport van opgewaaid zand te Oostduinkerke. De kust zou uiteindelijk ook zowat zijn tweede thuis worden. Hij begon bijvoorbeeld in verschillende kustgemeentes zoals Nieuwpoort en Middelkerke tientallen huizen en villa’s af te breken. Een eerste wiellader kwam er al snel met de komst van een Italiaanse Rossi, de eerste in België. Deze machines werden in België ingevoerd via de firma Claeys uit Diksmuide. Deze wiellader werd in hoofdzaak aangeschaft om het zand te laden. In 1965 stapte Robert in het huwelijksbootje met zijn partner Fernande Hellinkx en verhuisde wat later naar Gistel.

Het casino van Nieuwpoort tijdens de sloop ervan in 1983.

Een eerste groot werk dat hij vast had in 1970 was toch een wel vrij luguber werk. Het kerkhof van Stene moest een nieuwe bestemming krijgen. Het nieuwe kerkhof moest aangelegd worden en het oude moest volledig opgegraven worden. Dit was een behoorlijke klus waardoor besloot Robert zijn eerste werknemers aan te nemen. Met de aankoop van een eerste kraan in 1973 werden heel wat grote werven binnen gehaald. Het type kraan dat Robert had was dan ook vrij ongezien in de omgeving. Een 18 ton P & H 218 kabelkraan voorzien van een 600 kg zware sloopkogel, in België destijds verdeeld door Matermaco.

Deze kranen van Amerikaanse origine werden voor Europa in licentie door Rheinstahl uit het Duitse Dortmund gebouwd. Met de komst van deze kraan werden dan ook grotere projecten aangetrokken, zoals de sloop van het casino van Nieuwpoort, cinema Corso te Oostende,… . Voorheen werd er voor de grotere werken een kabelkraan gehuurd bij de firma Van Huele uit Oostende waar Robert in onderaanneming voor werkte.Begin jaren 70 volgden dan ook de eerste bandenkranen van het type Liebherr 901 en 911. In 1996 werd veranderd van spijs en werd de eerste CAT 312-rupskraan aangekocht.

De zes maand oude Scania 92M met neus op weg naar de Belgische grens in 1980.

Trouw aan Scania

Op vlak van vrachtwagens zwoer Robert trouw aan Scania, dit sedert de komst van zijn eerste Scania, eentje van het type 76. Ook zijn laatst aangekochte vrachtwagen was een Scania. Een zes maand oude occasie aangekocht rechtstreeks bij Scania Zwolle. Anno 2019 is de Scania ondertussen weer naar Zwolle vertrokken, waar hij volledig gerestaureerd zal worden. Het ging hier dan ook om een vrij zeldzaam type, het type 92M, maar nog met een ‘neus’. Veel eigen vervoer had hij niet, Robert had dan ook een uitstekende samenwerking met verschillende transporteurs en in het bijzonder met de firma Steelandt uit Westkerke, die met een 4-assige MAN heel wat transport op zich nam. In 2007 werd de zaak overgelaten aan grond –en afbraakwerken Wylagro uit Poperinge. Maar Robert rust nog niet op zijn lauweren. Wanneer er hulp of raad en daad nodig is, springt hij maar al te graag nog eens in bij Wylagro.

 

%d bloggers liken dit: